هر دو مصاحبه رو انحاج دادم... دومی توی تورنتو بود و ۳۰۰ نفر جز من هم اومده بودند... این ۳۰۰ نفر هم تازه برترین ۸۰۰ نفری بودند که برای این رشته اقدام کردند... یک خروار هم چینی بودند من فکر میکنم خوب دادم ولی خب من نیستم فقط... بقیه شرکت کننده هارو که دیدم فهمیدم رقابت آسونی نیست.به هر حال توکل به خدا...

آقا من فکر نمیکردم دخترا هم خوابای خاک برسری میبینند

خب من هیچ کدوم از مصاحبه هارو قبول نشدم. ولی میدونی چیه؟با قوای بیشتر میرم جلو و تلاش میکنم. درسته پسرخالم با کلی اذیتی که منو کرد و پشتی که از من خالی کرد قبول شد و همه ی خانواده براش خوشحالن... ولی خب وقت موفقیت من هم میرسه کیارخ :)

بقول خارجکی ها: اوه مای گاد!هپی کریسمس بیشتر از یکسال هست که ننوشتم...! اینستاگرام و فیسبوک و رسانه های نظیرشون باعث شدن خیلیا از وبلاگ نویسی دست بکشن و روزمرگی هاشون رو جای دیگه ثبت کنن و یکسری هم که

توی پست قبل گفتم که رئیس انجمن شدم... یه جورایی بدبخت شدم درسته که حس ریاست خیلی خوبه ولی از طرفی هم خیلی مسئولیت داره! هر دانشجوی میاد و وارد دانشگامون میشه منم که باید کمک کنم که چه کمکی رو از کجا پ

شاید باورتون نشه اما هنوز من گواهینامه ندارم! آیین نامه ۲ سال پیش امتحان دادم قبول شدم ولی گواهینامه کامل که اینجا بهش میگن کلاس فایو رو نگرفتم هنوز. از شانس بد من (خیلی مودبانه گفتم توی ذهنم چیز دیگ

یادش بخیر اون قدیما... زمانی که نه اینستایی بود، نه فیسبوکی و نه تلگرامی... ولی چت روم و یاهو مسنجر بود! اون زمانا راهنمایی بودم... فکر کنم اول یا دوم! بعد از این که از مدرسه تعطیل میشدم یه راست میر

دیروز رفتیم کازینو... تازه خیلی کنترل کردم خودم رو ۲۰ دلار باختم...لامصب خیلی کِرم داره...!

دنبال آهنگ و فیلمی هستم که ارزش گوش دادن و دیدن داشته باشه... کسی پیشنهادی داره؟ :)

چه قشنگ میشناسه منو:) با تجربه شده:)) + فیلم لاتاری خیلی خوب بود...

من مهندس رو بطور کامل فراموش کردم و حتی از خاطرم هم به ندرت میگذره... به هرحال ۳ سال گذشت و منم مطمئن شدم که حسی که یه مدت داشتم بهش سطحی و زودگذر بود و خیلی خیلی با حسی که الان به نیک دارم فرق میکرد.

تا یک ساعت دیگه سال نو میلادی آغاز میشه... درمحموع بخوام بگم سال خیلی جالبی نبود... بیماری پارکینسون بابابزرگم بدتر شد و الان طوری شده که که باید بهش غذا بدن و مثله بچه ها مراقبش باشن... از طرفی هم خا

بعضی اوقات فکر میکنم آیا راهی که دارم میرم درسته؟ ... شاید من آدمش نباشم و الکی دارم به هر دری میزنم تا بهش برسم خستم از این همه فشار...

عاشق لحظه ایم که برام فارسی حرف میزنی تا خودتو توی دلم جا کنی:) انقدر خوشگل فارسی رو تلفظ میکنی که قندتو دلم آب میشه و میخوام از ته دل یه بوس ِ آبدارت کنم :*#تو کیلی گوگولی و خوشکلی فرشته ی من

تابستون رفتم دو ماه ایران... جدا از چنتا اتفاق که حالمو حسابی گرفت، سفر خوب و مفیدی بود...! تونستم مامان بزرگ خوشگلم و کامیار که الان ۵ سالش شده و حسابی وروجک شده رو ببینم که دلم حسابی برای جفتشون لک زده بود... به همراه خوانواده رفتیم عروسی عزیزی که برای بار سوم عروسی میکرد :)) دوستای راهنماییم سیما...

سلام دوباره به کیارخ نوشت...!انقدر مشغول زندگی و دانشگاه هستم که نوشتن توی وبلاگ قدیمی ۶ ساله آخرین چیزیه که میشه بهش فکر کرد! شرمنده که دیگه خبری از کیارخ قبل نیست... کیارخ دیگه آدم قبل نیست...! بزرگ شدم و پوست انداختم؛ مثل ماری که پوست میندازه اما با قوای بیشتر دوباره شکل میگیره...

وقتی مامانت برای شام دعوتش میکنه و اون به خاطر اینکه مامان باباتو تحت تاثیر قرار بره کلی کلمه ، جمله و اصطلاح فارسی یاد میگیره، حتی خودتم سورپرایز میشی بعدشم بهت اجازه میده براش لباس ، کفش انتخاب کنی و درنتیجه کلی جیگر میشه و مامان بابا عاشقش میشن! #شنبه، ۷ ژانویهعشق و دوستی

فكر نميكردم عشق رو به اين زودى تجربه كنم يا اينكه كسى بتونه من رو خالصانه دوست داشته باشه... فكر نميكردم يك نفر حتى من رو بهتر از خودم بشناسه و من رو با تمام خوبى ها و بدى هام بپذيره... كسى كه منو قضاوت نكنه، اداى عاشقى در نياره... ولى دقيقا وقتى توقعش رو نداشتم و توى تنهايى خودم غرق بودم، وارد زندگ...

نم نم بارون ميومد... توى دانشگاه بودم و تازه امتحان فيزيولوژيم رو تموم كرده بودم... به سمت كتابفروشى دانشگاه راه افتادم و خواستم اونجا منتظر بشم تا دوستم بياد دنبالم... كتابفروشى تعطيل بود! با كمال تعجب ساعتم رو نگاه كردم... ٢٠ دقيقه از ٤ گذشته بود... اصلا حواصم نبود كه امتحانم خيلى طول كشيد و كتابف...

یک سال تحصیلی دیگه تموم شد اما تنها آغازی بود برای پخته شدنِ من...! یاد گرفتم زندگی به اون سادگی که فکر میکردم نیست و احتمال غرق شدن توی مشکلات خیلی زیاده... همه چی قرار نیست مثل برنامه پیش بره... اینکه سختی زندگی چندین برابر خوبیاشه اما همون خوبیا ارزش زنده بودن رو دارن...فهمیدم دکتر شدن اشتیاق منه...